January blues / Januari blues

It’s the time of the year when a lot of people feel a little bit down. Christmas lights and decorations are taken down and put away till next December, it’s a long and dark month (little daylight and long dark nights), it’s Winter and everyone is somewhat suffering from a hangover caused by all the parties and dinners during the holidays.
I have to say that January is my least favourite month of the year, and it’s been that way for as long as I can remember. I’m always happy when February begins, ‘cause you can feel Spring coming closer.

It looks like this time, I’m not the only one in the house with January blues, Killian seems to be joining me. I think he’s missing Fleur. She came to visit a couple of times during the Holidays to play and walk with Killian and on New Year’s Eve she stayed over so they could keep each other company.
Unfortunately the Holidays are over for us and Oli and I have to go back to work now. And I have the impression that Killian is having a little bit of trouble adapting to the daily routine again. In the mornings we have to wake him up to go outside and go for a pee; after that he eats his breakfast and goes back to sleep, looking a bit down. When I go outside to feed the chickens and to open the hatch of the henhouse, I take Killian with me and play fetch with him and let him run around in the backyard. When we get back home from work, he obviously wants to play, but we see it’s not really enough when we take him outside in the garden for a run and take him for a walk. We can see that what he would really like to do; is play with another dog: run through the backyard together, have a “squabble fight” as we call it (play while nipping at each other, but without the intention of hurting the other dog),… all stuff that we can’t really do with him. He even tried to convince the cats to play with him by carrying his toys over to them and by nudging them with his nose, but they made it clear that they weren’t interested.
Poor Killian…
He already convinced us last year that he needs a full time friend to keep him company, to play with and with whom he can get rid of all his energy. As a human you can never completely replace another dog as companion, whatever you try. So, somewhere throughout 2013, we will be adding a second dog to the family. We already decided on a second dog last year, but we wanted to wait until Killian would have reached the age of 2 (the critical age for a breed like the Great Dane when it comes to things like behaviour, training and puberty) before getting started with the education of another puppy. In the spring of this year, Killian will reach the age of 2 and so we decided to give ourselves a green light. If everything goes according to plan and if nature in our favour, we hope to add a Leonberger puppy to the family this year. I will share more news about this in the upcoming months, as everything unravels itself for us as well.

Another big change is that we’ll finally be getting started on the garden. We decided on the new garden fence we’ll be putting up: brown composite fences, like this:
omheining
Apart from that, we’ll be filling up the pond to make the garden dogfriendly. A couple of Killian’s friends already jumped in the pond when visiting (some voluntarily, others by accident), and we would really like the garden to be dogfriendly so dogs can play outside without any troubles. We also would like the pond to be gone before we get a new puppy, so we decided to start working on the garden straightaway. The backyard will also be divided into two parts: the front part will mainly be a playground for the dogs; with a “doggy toilet” and on the other hand a little herb garden that will be protected by a small fence so the dogs can’t run over all the herbs. Halfway the garden, we’ll put a big fence (one you can see through) and behind that fence we would like to create some kind of orchard. The walnut tree will remain where it is (because it’s the final resting place for Flavie and Zulma and because we want to keep the tree itself as well). We would like to add an apple tree, a new cherry tree (the old one is getting too old, I’m afraid), and a couple of other trees to the orchard part. That part of the garden will also remain the home of our chickens and in the future we’d like to keep a couple of rabbits there as well. The part behind the garden shed/chicken mansion will ultimately be transformed in a vegetable garden.

Of course, we won’t be able to do everything at once, we’ll be happy to finish filling up the pond, leveling the garden and placing the new fence before Summer. Once it’s doggysafe, that will be the most important thing, and we can do the rest step by step when we have the time.

There are even more changes awaiting their time to be made public, but I can’t say anything about that just yet. I hope I’ll be able to tell more about it all in the near future, but for now I’ll have to leave you all with the news I told you so far. 🙂

__________________________

Het is de tijd van het jaar waarin veel mensen zich een beetje depri voelen. De kerstverlichting en -versiering worden afgebroken en voor een jaartje opgeborgen en januari is meestal een lange en donkere maand (weinig daglicht en lange donkere nachten). Het is nog winter en iedereen heeft in meer of mindere mate last van een kater na alle feestjes en etentjes van de afgelopen feestdagen.
Ik moet zeggen dat januari mijn minst favoriete maand van het jaar is, en dat is het al zo lang ik me kan herinneren. Ik ben altijd blij als het februari is, dan is de lente niet meer zo ver weg.

Het lijkt er op dat ik deze keer niet de enige ben in huis met de “januari blues”, Killian doet met me mee. Ik denk dat hij Fleur mist. Ze is  tijdens de feestdagen een paar keer met Killian komen spelen en wandelen; en op oudejaarsavond is ze dan blijven overnachten, dus ik denk dat hij haar gezelschap mist.
Helaas is de vakantie voorbij voor ons, Oli en ik zijn terug aan het werk gegaan en ik heb de indruk dat Killian een beetje moeite heeft om zich terug aan te passen aan de dagelijkse routine. ‘s Ochtends moeten we hem wakker maken om naar buiten te gaan en een plasje te gaan doen, daarna eet hij zijn ontbijt op en gaat terug slapen. Hij loopt dan wat sip kijkend rond in huis. Als ik naar buiten ga om de kippen te eten te geven en het luikje van het kippenhok open te doen, neem ik Killian met mij mee, speel ik er ondertussen apporteren mee en laat hem rennen in de tuin. Als we terug thuis zijn van het werk, wil hij natuurlijk ook spelen, en uiteraard doen we dat ook met hem: spelen, hem laten rennen, ermee gaan wandelen – maar we zien dat het niet echt genoeg is voor hem en dat hij eigenlijk nood heeft aan spelen met een andere hond: achter elkaar aan crossen, in het gras rollen, “bekvechten” zoals wij het noemen (al spelend naar elkaar happende bewegingen maken met hun muil zonder de bedoeling elkaar pijn te doen), … Kortom: allemaal dingen die wij niet met hem kunnen doen. Hij probeerde afgelopen week zelfs de katten te overtuigen om met hem te spelen door zijn speelgoed naast hen neer te gaan leggen en door hen zachtjes te porren met zijn neus, maar ze maakten al snel duidelijk dat ze niet geïnteresseerd waren.

Arme Killian …
Hij had ons eigenlijk vorig jaar al overtuigd dat hij een full-time kameraadje nodig heeft om hem gezelschap te houden, om mee te spelen en bij wie hij zijn energie kwijt kan. Wat je ook probeert, als mens kun je toch nooit helemaal het gezelschap van een andere hond vervangen. Dus, in de loop van 2013 zullen we er dan toch een tweede hond bijnemen.
Hoewel we de knoop eigenlijk vorig jaar al hadden doorgehakt, wilden we toch wachten tot Killian de leeftijd van 2 jaar zou hebben bereikt (de leeftijd waarop voor een ras als de Duitse Dog de moeilijkste periode zo’n beetje wordt afgerond als het gaat om zaken als gedrag, training en puberteit) vooraleer met de opvoeding van een nieuwe puppy te beginnen.
In de lente van dit jaar wordt Killian 2 jaar, en we merken aan zijn gedrag dat hij inderdaad rustiger aan het worden is en dat zijn oren minder vaak vol prut zitten; dus hebben we besloten om onszelf groen licht te geven. Als alles volgens plan verloopt en de natuur is ons gunstig gezind, dan hopen we dit jaar ons gezin uit te breiden met een Leonbergerpuppy. Meer nieuws hierover zal ik zeker nog plaatsen naarmate alles ook voor ons duidelijker en zekerder wordt.

Een andere grote verandering is dat we eindelijk van start gaan met de werken in de tuin. De beslissing is gevallen wat betreft de nieuwe omheining van de tuin naar de buren toe: een bruine composietschutting zoals deze:
omheining
Verder is het plan dat we de vijver gaan opvullen en de tuin wat gelijk gaan trekken zodat de trapjes naar achter toe, weg kunnen. Er komt dan een pad van ons terras tot achteraan de tuin, zodat we bij regenweer, niet meer zo hard door de modder moeten ploeteren als nu het geval is.
In eerste plaats willen we een hondvriendelijke tuin. Er zijn al enkele vriendjes van Killian in de vijver beland tijdens een bezoekje (sommigen bewust, en anderen per ongeluk), en we zouden heel hebben dat de honden buiten kunnen spelen zonder dat we constant toezicht moeten houden omdat ze misschien in de vijver kunnen belanden. Wij willen liefst de vijver al weg hebben voor er een pup bij komt, dus de werken gaan stilaan van start!
De achtertuin wordt ook verdeeld in twee delen: het voorste deel zal voornamelijk een speeltuin worden voor de honden, met een kleine plasweide en verder komt er op het voorste stuk een  kleine kruidentuin die door een omheining zal worden beschermd, zodat de honden er niet door kunnen crossen.
Halverwege de tuin zetten we een omheining (een waar je door kan zien, zodat de hele tuin zichtbaar blijft) met een hek en daarachter willen we een soort van boomgaard creëren. De notenboom blijft staan (het is de laatste rustplaats van Flavie en Zulma en de boom zelf willen we uiteraard ook houden want die geeft enorm veel grote en lekkere walnoten). We zouden graag een appelboom, een nieuwe kersenboom (de oude wordt stilaan te oud), en een paar andere bomen toevoegen aan de boomgaard. Dat deel van de tuin blijft ook de thuis van onze kippen en in de toekomst willen we daar ook nog graag een paar konijnen houden. Het gedeelte achter het tuinhuisje/kippenhok zal uiteindelijk worden omgetoverd tot moestuin.

Natuurlijk kan dat allemaal niet in 1 keer, we zullen al blij zijn om tegen de zomer de vijver opgevuld te hebben, de tuin gelijk te trekken, er nieuw gras in te zaaien+ het pad te leggen; en om de nieuwe omheining te kunnen plaatsen. Het belangrijkste is dat het al veiliger is voor spelende honden, de rest komt daarna nog wel.

Er zijn nog meer veranderingen op til bij ons, maar daarover kan ik op dit moment nog niets zeggen. Ik hoop dat ik er in de nabije toekomst meer over kan vertellen, maar voor nu zal ik je laten met de nieuwtjes die hierboven al te lezen zijn. 🙂

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s